Ksiądz Biskup Stanisław Adamski

Urodził się 12 kwietnia 1875 roku w Zielonejgórze w powiecie szamotulskim. Był synem dróżnika Piotra i Józefy z domu Wasilewska.
Po ukończeniu szkoły elementarnej w Obrzycku uczył się najpierw w progimnazjum we Wronkach, a następnie w Gimnazjum im. św. Marii Magdaleny w Poznaniu i w gimnazjum w Międzyrzeczu nad Obrą, gdzie w 1896 roku zdał egzamin dojrzałości. Znajomość literatury, języka i historii Polski zdobywał na zebraniach tajnych kółek samoszkoleniowych w gimnazjum we Wronkach i w Poznaniu. Po maturze rozpoczął studia teologiczne w seminarium duchownym w Poznaniu i w Gnieźnie.
Święcenia kapłańskie przyjął 12 września 1899 roku w katedrze gnieźnieńskiej z rąk Księdza Biskupa Floriana Stablewskiego.
Jego pierwszą placówką wikariuszowską była parafia Trójcy Przenajświętszej w Gnieźnie. W grudniu 1900 roku przeniesiono go do katedry gnieźnieńskiej. Pracował tam w charakterze wikariusza i archiwariusza Kapituły Katedralnej. Cztery lata później został mansjonarzem przy kolegiacie św. Marii Magdaleny i kanonikiem, a w 1910 roku - prałatem-kustoszem. W 1919 roku wszedł w skład Kapituły Katedralnej w Poznaniu, początkowo jako proboszcz, a potem jako jej prepozyt. Jednocześnie piastował stanowisko kaznodziei katedralnego i sędziego prosynodalnego przy kurii poznańskiej. Otrzymał także godność szambelana papieskiego oraz infułata. W latach 1910-1925 piastował funkcję sekretarza, a następnie prezesa Związku Księży „Unitas”. Był także moderatorem Sodalicji Pań w Poznaniu. W 1930 roku został pierwszym naczelnym dyrektorem Instytutu Akcji Katolickiej.
W latach poprzedzających odrodzenie Polski należał do czołówki polskich działaczy społecznych i politycznych na terenie Wielkopolski. W latach 1904-1910 pełnił funkcję sekretarza generalnego diecezjalnego Związku Katolickich Robotników Polskich. Kierował także zakładaniem stowarzyszeń oświatowych, kulturalnych i samopomocowych w archidiecezji gnieźnieńskiej i poznańskiej. Założył i redagował tygodnik „Robotnik”. Interesował się zagadnieniami ubezpieczeń społecznych, ucząc polskich robotników korzystania z ustawy emerytalnej, inwalidzkiej i kas chorych. W tym celu napisał i opublikował szereg broszur i artykułów. Działał aktywnie w „Straży” – organizacji broniącej interesów narodowych. Należał do współorganizatorów i członków zarządu Związku Katolicko-Polskich Towarzystw Dobroczynnych na Wielkie Księstwo Poznańskie. Od 1906 roku wchodził w skład zarządu Towarzystwa Społeczno-Higienicznego w Poznaniu. W 1906 roku zorganizował i kierował Związkiem Katolickich Towarzystw Kobiet Pracujących i Towarzystwem Pracownic Konfekcyjnych. Wszedł w skład zarządu Towarzystwa „Opieka Katolicka nad Służbą Żeńską” w Poznaniu. Upowszechnieniu oświaty wśród kobiet służył założony i redagowany przez ks. Adamskiego dwutygodnik „Gazeta dla Kobiet”. Był patronem Towarzystwa Opieki nad Wychodźcami Sezonowymi w Poznaniu oraz prezesem Stowarzyszenia „Oszczędność” w Poznaniu. Należał do współzałożycieli Polskiego Zjednoczenia Zawodowego z siedzibą w Bochum i sam kierował jego poznańskim kołem.
W 1900 roku ks. Adamski zetknął się z kręgiem działaczy spółdzielczych w Wielkopolsce i został członkiem Zarządu Spółdzielni Kredytowej „Kasa UL” w Gnieźnie. W 1906 roku wszedł w skład zarządu Związku Polskich Spółek Zarobkowych jako członek patronatu. Jego zadaniem było kierowanie sekretariatem i troska o nowo powstające towarzystwa. W styczniu 1911 roku został wybrany na patrona Związku. Urząd ten złożył w listopadzie 1927 roku. Przyjął wtedy jedynie godność patrona honorowego. W latach 1911-1921 redagował „Poradnik dla Spółek”. Doświadczenia z działalności spółdzielczej i bankowej uczynuły go jednym z czołowych specjalistów spółdzielczości i bankowości w okresie Polski międzywojennej. Był członkiem Komitetu Organizacyjnego Banku Polskiego, a od 1923 roku członkiem Państwowej Rady Spółdzielczej. Był także kuratorem i członkiem rady nadzorczej w Banku Spółek Zarobkowych SA, wiceprezesem rady nadzorczej i członkiem Komitetu Wykonawczego Spółki Akcyjnej H. Cegielski, członkiem rad nadzorczych Związkowej Centrali Maszyn SA z siedzibą w Poznaniu, Centrali Rolników SA w Poznaniu oraz Drukarni Bydgoskiej. Na terenie Poznania położył duże zasługi dla rozwoju oświaty polskiej. Był członkiem zarządów Towarzystwa Czytelń Ludowych i Towarzystwa Pomocy Naukowej.

Osoby

  1. Biskupi
  2. Kapłani
  3. Inne

next
prev

Multimedia

  1. Zdjęcia
  2. Filmy
  3. Nagrania

next
prev

Kandydaci na ołtarze

  1. Błogosławieni
  2. Słudzy Boży

next
prev

Biblioteka

  1. Rozporządzenia
  2. Wiadomości

next
prev