Artykuły

Słudzy Boży z Archidiecezji Katowickiej

Sługa Boży ks. Franciszek Blachnicki (1921-1987)
Urodził się 24 marca 1921 w Rybniku. W 1938 roku zdał maturę i uzyskał świadectwo dojrzałości. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku aż do kapitulacji. Dostał się do niewoli, z której zbiegł. Rozpoczął działalność konspiracyjną - 27 kwietnia 1940 został aresztowany, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz. We wrześniu 1941 roku przewieziony do więzienia śledczego w Zabrzu, potem w Katowicach. 30 marca 1942 zapadł wyrok skazujący go na karę śmierci. 14 sierpnia 1942 został ułaskawiony, a karę śmierci zamieniono mu na dziesięć lat ciężkiego więzienia.
Po zakończeniu II wojny światowej, 20 lipca 1945 wrócił do Tarnowskich Gór i 6 czerwca wstąpił do Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie. 25 czerwca 1950 otrzymał święcenia kapłańskie.
W 1957 roku zorganizował i prowadził społeczną inicjatywę przeciwalkoholową pod nazwą Krucjata Wstrzemięźliwości. W marcu 1961 został aresztowany i skazany na trzynaście miesięcy więzienia z zawieszeniem na trzy lata.
Od 1963 roku zaczął działać tzw. ruch oazowy, z którego z czasem rozwinął się Ruch Światło-Życie. Od 1982 roku mieszkał w ośrodku polskim Marianum w Carlsbergu w RFN. Powstało Międzynarodowe Centrum Ewangelizacji Światło-Życie, w którym działał. Zmarł nagle w Carlsbergu 27 lutego 1987. Dnia 9 grudnia 1995 rozpoczął się proces beatyfikacyjny Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, a 1 kwietnia 2000 jego szczątki zostały przeniesione do Krościenka i złożone w kościele pw. Dobrego Pasterza w jego dolnej kaplicy.

 

Sługa Boży ks. Karol Golda SDB
Urodził się 23 grudnia 1914 w Tychach. Mając zaledwie 16 lat, wstąpił do nowicjatu Zgromadzenia Salezjańskiego w Czerwińsku. W 1935 roku został wysłany na studia teologiczne do Rzymu. Tam też 18 grudnia 1938 otrzymał święcenia kapłańskie. Wrócił do kraju w lipcu 1939 roku. 31 grudnia 1941 został aresztowany i osadzony w Auschwitz. Powodem aresztowania był fakt spowiadania jednego z żołnierzy niemieckich – co było wówczas zabronione. Został zamordowany 14 maja 1942.

 

Sługa Boży ks. Franciszek Harazim SDB
Urodził się 22 sierpnia 1885 w Osinach k. Żor. W 1905 roku wstąpił do nowicjatu Zgromadzenia Salezjańskiego w Daszawie. Studia teologiczne odbywał w Foglizzo Cabavese, a po ich ukończeniu otrzymał święcenia kapłańskie 29 maja 1915 w Ivrei. Wrócił do Polski i podejmował zlecone mu funkcje. Ostatnią z nich była funkcja profesora i radcy Instytutu Teologicznego w Krakowie.  Aresztowany przez gestapo 23 maja 1941 roku, po krótkim pobycie w więzieniu Montelupich w Krakowie, został przewieziony wraz z innymi współbraćmi 26 czerwca 1941 roku do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie następnego dnia został w bestialski sposób zamordowany.

 

Sługa Boży Kard. August Hlond (1981-1948)
Urodził się 5 lipca 1881 na pograniczu Brzęczkowic i Mysłowic. W 1897 roku złożył śluby zakonne w zgromadzeniu księży salezjanów. Święcenia kapłańskie przyjął w 1905 roku. W dniu 7 listopada 1922 roku otrzymał nominację na administratora apostolskiego dla Górnego Śląska. Został pierwszym biskupem diecezji katowickiej (nominacja 14 grudnia 1925). Kilka miesięcy później, 24 czerwca 1926 otrzymał nominację na arcybiskupa gnieźnieńskiego i poznańskiego – prymasa Polski, a 20 czerwca 1927 został kreowany kardynałem. Podczas II wojny światowej przebywał poza granicami Polski – w Rumunii, we Włoszech i Francji. Działał rzecz sprawy polskiej poprzez przemówienia w radiu, udzielając wywiadów prasie oraz wykorzystując swoje wpływy osobiste. 3 lutego 1944 został aresztowany przez gestapo i internowany w Paryżu. Do Poznania wrócił 20 lipca 1945 r.
Pierwszymi decyzjami, jakie podjął po powrocie do kraju, była reorganizacja Kościoła na Ziemiach Północnych i Zachodnich włączonych do Polski. 4 marca 1946 z jego inspiracji Papież Pius XII rozwiązał istniejącą od 1821 roku unię personalną metropolii poznańsko-gnieźnieńskiej i utworzył nową warszawsko-gnieźnieńską stawiając go na jej czele. Zmarł 22 października 1948 w Warszawie. Został pochowany w podziemiach Archikatedry św. Jana w Warszawie.

 

Sługa Boża s. Dulcissima Hoffmann (1910-1936)
Urodziła się 7 lutego 1910 w Zgodzie (obecnie dzielnica Świętochłowic), jako Helena Hoffmann. Szkołę powszechną ukończyła 1 grudnia 1923. Nie podjęła dalszej nauki, lecz pomagała rodzinie w domu. Wtedy też silnie związała się ze Zgromadzeniem Sióstr Maryi Niepokalanej, które pracowały w zgodzkiej parafii. Wstąpiła do Sodalicji Mariańskiej, a w 1925 roku postanowiła poświęcić się służbie Bożej.
Do Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej została przyjęta w 1928 roku, a 23 października 1929 podczas nowicjatu w Nysie przybrała imię Maria Dulcissima. W późniejszych latach wiele chorowała, a swe cierpienia ofiarowywała w konkretnych intencjach, które się spełniały. Zmarła 18 maja 1936 w Brzeziu nad Odrą.

 

Sługa Boży o. Euzebiusz Józef Huchracki OFM (1885-1942)
Urodził się w Katowicach 15 października 1885. Po maturze wstąpił do zakonu franciszkańskiego we Wrocławiu – Karłowicach. Święcenia kapłańskie przyjął 21 czerwca 1913 z rąk kard. Georga Koppa. Po plebiscycie przeniósł się do tzw. komisariatu poznańskiego, który w 1929 roku uzyskał prawa prowincji - dziś pw. Wniebowzięcia NMP w Polsce z siedzibą w Katowicach Panewnikach.  16 czerwca 1938 został mianowany przełożonym klasztoru w Miejskiej Górce na Goruszkach k/ Rawicza. Tam też zastała go II wojna światowa. Został internowany 26 kwietnia 1941, a następnie 30 października 1941 przewieziony do obozu Dachau. Zginął zagazowany w transporcie tzw. inwalidów z 5/6 maja 1942.

 

Sługa Boży ks. Józef Huwer SVD (1895-1941)
Urodził się 14 marca 1895 w Rogowie k. Rybnika. Jako 14-letni młodzieniec został przyjęty do gimnazjum misyjnego w Nysie. W 1919 roku rozpoczął nowicjat w St. Gabriel w Mödling k. Wiednia. Święcenia kapłańskie otrzymał 13 maja 1925. W 1928 roku mianowany ekonomem domowym w Górnej Grupie. W 1939 roku został rektorem Domu Serca Jezusowego w Bruczkowie. W marcu 1940 roku dom zakonny stał się obozem dla internowanych księży diecezjalnych. Rektor również został internowany, a następnie 15 sierpnia 1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego do Buchenwaldu. Tam zginął 9 stycznia 1941.

 

Sługa Boży o. Franciszek Kałuża SJ (1877-1941)
Urodził się 18 września 1877 w Kowalach k. Cieszyna. Teologię studiował w Widnawie. Święcenia kapłańskie otrzymał 23 lipca 1903 w Widnawie. Był duszpasterzem w Łazach na Śląsku Cieszyńskim i kanclerzem kurii biskupiej w Cieszynie. Do jezuitów wstąpił 25 września 1921 w Starej Wsi. 3 listopada 1939 został aresztowany i osadzony w więzieniu w Cieszynie, następnie w obozie Sachsenhausen i od 14 grudnia 1940 w Dachau . Zmarł w obozie Dachau 19 stycznia 1941.

 

Sługa Boży ks. Norbert Kąpała CM (Kompalla) (1907-1942)
Urodził się 29 V 1907 r. w Orzegowie k. Świętochłowic. Do Zgromadzenia Księży Misjonarzy wstąpił w1924 r. Po święceniach kapłańskich w 1931 r. kontynuował studia w Rzymie z zakresu prawa kanonicznego. Był kapelanem schroniska dla bezdomnych im. Brata Alberta i dyrektorem kleryków misjonarskich. 15 VII 1940 r. będąc posłuszny poleceniu przełożonych zgłosił się na posterunek gestapo, gdzie został aresztowany i uwięziony najpierw na Montelupich, a następnie osadzony w obozach: Auschwitz (30 VIII 1940) i w Dachau (12 XII 1940). Wycieńczonego i niezdolnego do pracy umieszczono w bloku tzw. inwalidów, a następnie 1 XII 1942 r. zagazowano.

 

Sługa Boży ks. Rudolf Komorek SDB (1890-1949)
Urodził się 11 października 1890 w Bielsku. Mając 19 lat, wstąpił do seminarium w Widnawie, należącym do archidiecezji wrocławskiej. Święcenia kapłańskie przyjął w 1913 r. W październiku 1922 roku rozpoczął nowicjat salezjański, a w listopadzie 1924 r. wyjechał na misje do Brazylii.  Został skierowany do pracy wśród Polonii w San Feliciano. Był też spowiednikiem w miejscowym seminarium. W 1941 r. zachorował na gruźlicę obu płuc. Choć sam chory, nadal pracował cały dzień w kościele, w przytułku dla starców, w sanatorium. Spędził tam ostatnie dziewięć lat swego życia. Zmarł 11 grudnia 1949.

 

Sługa Boży ks. Roman Kozubek SVD (1908-1940)
Urodził się 26 lutego 1908 w Paniówkach. Po maturze w 1930 roku wstąpił do nowicjatu werbistów w St. Gabriel. Tam otrzymał, 20 sierpnia 1936, święcenia kapłańskie. Zgłosił się na misje, ale otrzymał skierowanie do Polski. Od 1937 roku nauczał w gimnazjum w Górnej Grupie religię, język niemiecki i prowadził prace ręczne. Aresztowany wraz z innymi zakonnikami został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen i tam został zamordowany 16 maja 1940.

 

 

Sługa Boży ks. Jan Macha (1914-1942)
Jan Franciszek Macha urodził się 18 stycznia 1914 r. w Chorzowie. 25 czerwca 1939 roku otrzymał święcenia kapłańskie. 1 września 1939 rozpoczął posługę duszpasterską w parafii św. Józefa w Rudzie. Aresztowany został 6 września 1941 roku na dworcu kolejowym w Katowicach. Najpierw był więziony w Mysłowicach, a następnie w Katowicach. 17 lipca 1942 roku odbył się proces sądowy, podczas którego został skazany na karę śmierci.
Zginął 3 grudnia 1942 roku. Nie wiadomo, gdzie pochowano jego ciało. Sądzi się, na podstawie relacji kapelana więziennego, że ciała skazańców wywieziono do krematorium w Auschwitz i tam spalono.

 

Sługa Boży ks. Franciszek Miśka SDB (1898-1942)
Urodził się 5 grudnia 1898 w Świerczyńcu k. Pszczyny. Ukończywszy gimnazjum salezjańskie w Oświęcimiu, Franciszek wstąpił do nowicjatu w Pleszewie i złożył śluby 24 lipca 1917. Na teologię został wysłany do Turynu, tam też 10 lipca 1927 przyjął święcenia kapłańskie.
Wybuch wojny zastał go w Lądzie nad Wartą gdzie od. 1936 roku był przełożonym małego seminarium i proboszczem. Wywieziony z Lądu do obozu przejściowego w Konstantynowie k. Łodzi 6 października 1941, znalazł się w Dachau 30 października 1941. Zmarł na skutek choroby i wycieńczenia 30 maja 1942. Jego ciało spalono w krematorium.

 

Sługa Boży Bp Wilhelm Pluta (1910-1986)
Urodził się 9 stycznia 1910 w Kochłowicach na Górnym Śląsku. W 1929 roku wstąpił do WSD w Krakowie i po jego ukończeniu otrzymał święcenia kapłańskie 24 czerwca 1934. Pracował jako  katecheta szkół średnich w Bielsku, a następnie w parafiach: Świętej Trójcy w Kochłowicach, św. Antoniego w Chorzowie, Leszczynach, Nowej Wsi-Wirku, Koszęcinie, Świętego Mikołaja w Lublińcu. 10 września 1951 otrzymał nominację na administratora a później proboszcza parafii św. Józefa w Załężu. Dnia 4 lipca 1958 otrzymał nominację biskupią do ordynariatu w Gorzowie Wielkopolskim. Najpierw był rządcą ordynariatu gorzowskiego, a od 28 czerwca 1972 pełnoprawnym bpem diecezjalnym nowo erygowanej diecezji gorzowskiej. 22 stycznia 1986 zginął w wypadku samochodowym. W 2002 roku rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny.

 

Sługa Boży ks. Józef Słupina CM (1880-1940)
Urodził się 4 III 1880 r. w Królewskiej Hucie na Śląsku. Do Zgromadzenia Księży Misjonarzy wstąpił w 1898 r. Po święceniach kapłańskich w 1906 r. gorliwie pełnił posługę kapelana więzienia i szpitala w Krakowie. Głosił misje ludowe, był troskliwym dyrektorem Stowarzyszenia Dzieci Maryi oraz sumiennym opiekunem kleparskiego kościoła. 15 VII 1940 został aresztowany wraz z całą grupą misjonarzy i uwięziony w Krakowie na Montelupich, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. 30 VIII 1940 r., w dniu przywiezienia do obozu, osłabiony cierpieniem i ciężkimi warunkami, w stroju duchownym i z różańcem w ręku, zostaje z niezwykłą nienawiścią zadeptany przez esesmana.

 

Sługa Boży ks. Jan Świerc SDB (1877-1941)
Urodził się w Królewskiej Hucie 29 kwietnia 1877. W Turynie wstąpił do Zgromadzenia Salezjańskiego. Dnia 6 czerwca 1903 w katedrze turyńskiej otrzymał święcenia kapłańskie. Gdy wrócił do Polski pełnił wiele funkcji, m.in. dyrektora zakładu w Oświęcimiu (jako pierwszy Polak), dyrektora i proboszcza w Przemyślu. W 1934 roku otworzył nową placówkę we Lwowie. Od 1938 był proboszczem parafii św. Stanisława Kostki w Krakowie i dyrektorem tutejszej salezjańskiej wspólnoty. Aresztowany przez gestapo 23 maja 1941. Umieszczony został w więzieniu Montelupich. 26 czerwca 1941 został wraz ze współbraćmi przewieziony do Auschwitz. Zamordowany 26 czerwca 1941 na słynnym Żwirowisku.

 

Sługa Boży ks. Jan Wagner CM (1892-1939)
Urodził się 10 IV 1892 r. w Piasku Książęcym k. Pszczyny. Do Zgromadzenia wstąpił w 1910 r. Po święceniach kapłańskich w 1919 r. był duszpasterzem w Jezierzanach, w Białym Kamieniu, na Olczy i w Pabianicach, a od 1937 w Bydgoszczy, gdzie pełnił funkcję proboszcza. Tu został aresztowany przez Niemców 8 IX 1939 r., a następnie osadzony w piwnicach koszarów artyleryjskich. Narażając się na szczególne cierpienie, jakiemu byli poddawani księża, nie uległ naleganiom świeckich współwięźniów do zatajenia bycia kapłanem. W następstwie tego został wrzucony do lochu i 1 XI 1939 r. zamordowany w lesie k. Bydgoszczy.

 

Sługa Boży o. Ludwik Wrodarczyk OMI (1907-1943)
Urodził się 25 sierpnia 1907 w Radzionkowie. 15 sierpnia 1926 złożył pierwsze śluby zakonne. Święcenia kapłańskie otrzymał 10 czerwca 1933 w Obrze.
Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz, katecheta i ekonom w parafii Matki Boskiej w Kodniu nad Bugiem (1934-1936), ekonom parafii w Markowicach (1936-1939), administrator parafii w Okopach (1939-1943). Zginął śmiercią męczeńską przepiłowany piłą przez kobiety ukraińskie 6 grudnia 1943. Uhonorowany pośmiertnie orderem „Sprawiedliwy wśród narodów” przez Instytut Yad Vashem za ratowanie Żydów prześladowanych w latach okupacji hitlerowskiej (20 września 2000).

Osoby

  1. Biskupi
  2. Kapłani
  3. Inne

next
prev

Multimedia

  1. Zdjęcia
  2. Filmy
  3. Nagrania

next
prev

Kandydaci na ołtarze

  1. Błogosławieni
  2. Słudzy Boży

next
prev

Biblioteka

  1. Rozporządzenia
  2. Wiadomości

next
prev